Kali pertama: tangki baru

Air menjadi seperti susu dua hari selepas saya mengisi tangki baru. Ia beransur jernih dengan sendirinya dalam seminggu tanpa saya buat apa-apa. Saya tidak menggantikan air secara besar-besaran waktu itu, kerana menggantikannya cuma memulakan proses yang sama dari awal lagi.

Kesabaran ialah perkara paling sukar bagi saya dalam hobi ini. Kali pertama saya panik dan menukar separuh air setiap hari, dan kekeruhan itu berlarutan lebih lama daripada yang sepatutnya.

Kali kedua: substrat yang tidak dibasuh

Kali kedua berlaku selepas saya menambah kerikil baru tanpa mencucinya hingga bersih. Debu halus itu kekal melayang dan mengambil masa beberapa hari untuk mendap. Kali ini saya tidak menunggu: saya kacau permukaan dengan tangan supaya debu naik semula, sedut keluar bersama air, dan ulang dua kali.

Selepas itu saya mencuci substrat di luar sehingga air bilasannya jernih. Kerja yang membosankan, tetapi ia mengelakkan kekeruhan yang menjengkelkan.

Kali ketiga: terlalu banyak makanan

Kali ketiga airnya bukan keruh putih tetapi kekuningan dan sedikit berbau. Puncanya saya sendiri: saya memberi makan dua kali sehari dalam jumlah yang lebih daripada habis dalam dua minit. Sisa itu membusuk. Penyelesaiannya bukan botol, tetapi mengurangkan makanan dan menyedut substrat.

  • Kurangkan jumlah makanan kepada apa yang habis dalam dua minit.
  • Sedut substrat pada minggu yang sama.
  • Tukar dua puluh peratus air, bukan separuh tangki.
  • Tunggu tiga hari sebelum menilai sama ada keadaan berubah.

Batas yang saya patuhi

Saya tidak menambah sebarang bahan penjernih atau bahan kimia lain ke dalam air dan tidak mendiagnosis masalah haiwan. Kalau kekeruhan berlarutan lebih daripada dua minggu atau haiwan kelihatan terjejas, saya pergi bertanya di kedai — bukan menulis rencana tentangnya.

Bekas makanan ikan saya letak di rak yang tinggi dan bertutup rapat, sebab anak saya dulu suka menabur makanan bila saya tidak memerhatikan. Satu sudu tambahan setiap hari ternyata cukup untuk mengubah keadaan air dalam masa dua minggu, dan itu pengalaman yang tidak saya mahu ulangi.

Air paip di sini berubah sedikit antara musim kemarau dan musim tengkujuh, terutama selepas hujan yang panjang. Saya tidak mengejar perubahan itu: saya hanya mencatatnya, supaya bila sesuatu kelihatan berlainan saya tahu ia datang daripada paip, bukan daripada kesilapan yang saya lakukan pada tangki.